Als je langs ons kerkgebouw loopt zou je het niet zeggen. Maar menigeen verkeert in een bepaalde staat van opwinding. Want er staat iets bijzonders te gebeuren. Voor de ingewijden hoef ik nu niets meer uit te leggen, voor hen is het wel duidelijk.

Boven de column van deze week staan twee woorden en ik wil met de tweede beginnen. Als je nu direct de vraag gaat stellen of hier in de kerk een onderwijsinstituut is neergestreken dan ga ik het antwoord bevestigen. Want de boodschap van het Evangelie leren begrijpen en aan elkaar doorgeven is “core business” van de kerk.

Wij geloven, maar niet in zo maar iets. Alsof geloven gelijk staat aan iets dat mistig, ongrijpbaar en ondefinieerbaar is. Het tegendeel is waar. De boodschap van Jezus is kraakhelder maar tegelijkertijd ook niet altijd onder alle omstandigheden makkelijk te begrijpen en toe te passen in je leven. Geloven moet je leren en het is belangrijk dat iemand daar het voortouw in neemt. Daar heeft de kerk een leraar voor nodig, een dominee.

Vooral hij is het die tijdens de zondags kerkdiensten de mensen aan de hand neemt en laat zien wie God is. Dus ja, de kerk is een onderwijsinstituut. Niet om je op te leiden voor een bepaald beroep maar om te leren wat het is om volgelingen van Jezus te zijn, te worden of te blijven. En dat vinden christenen ontzettend belangrijk, niet alleen voor het leven hier en nu, maar ook voor een toekomst zonder tijd en dood. Het onderwijs van een dominee speelt hierin een belangrijke rol.

Feit is, dat de Maranathakerk al een paar jaren zonder dominee zit. Zo gaat dat. Met enige regelmaat is het een komen en gaan. Ze blijven maar een bepaalde tijd.

Dan kom ik bij het tweede titelwoord: herder. Nee, we gaan niet op de agrarische toer, maar het geeft toch een goed beeld van de werkelijkheid. Als je een kudde schapen aan hun lot overlaat komt er niets van terecht. Wie ooit een herder heeft bezig gezien met een kudde schapen snapt dat. Voortdurend moet de herder de kudde bij elkaar houden. En de schaaphond is voortdurend druk bezig de bij de kudde weggelopen schapen terug te drijven. Zo gaat het ook met de kerk. Zij die de afgelopen jaren leiding hebben gegeven aan onze kerk en de kar hebben getrokken, kunnen dat zeker beamen.

Vanaf zondag 8 november heeft de Maranathakerk weer een dominee, een eigen herder en leraar. En dat is geweldig. Want mede door hem blijft onze kerk een preekplaats waar we elkaar en de mensen om ons heen mogen leren over wie Jezus is. Ook blijft deze kerk een schakel in de weg die God met mensen gaat. Maar, er is daarmee ook een verantwoordelijkheid gelegd bij de kerk, om door gebed en steun het werk van de nieuwe predikant mogelijk te maken. Zo ziet u maar, dat er achter de gevel veel gebeurd is en staat te gebeuren.

Ik hoop van harte dat als we straks in de post-corona tijd zitten u of jij zelf onze nieuwe herder en leraar mag komen bewonderen en we wensen hem en zijn vrouw een goede tijd toe.

Dat we elkaar tot een zegen mogen zijn.

Door: Martien van Zijp