In de eerste week van dit jaar las ik een artikel in een weekblad. Dat ging over de verwachting van het jaar 2020. Van tientallen aspecten van de maatschappij zoals de gezondheidszorg, de economie en ons reisgedrag werden de verwachtingen uitgesproken waaraan nauwelijks werd getwijfeld. Waarom zouden we ook. Uit niets bleek dat het anders zou worden. Er was reden een bepaalde verwachting uit te spreken.

Hoe anders is het gelopen. Beetje schokkend is het wel om dat artikel nu te lezen. Om de doden die sinds die tijd gevallen zijn, de vele zieken. De financiële gevolgen, de eenzamen. Misschien bent u zelf of is een van uw naasten wel getroffen. Veel van onze verwachtingen zijn weggeslagen. Vakanties gingen niet door. Geplande feesten verschoven en veel dingen waar we ons aan vastklampten bleken niet houdbaar. Nee, 2020 heeft niet aan onze verwachtingen voldaan.

Inmiddels leven we in adventstijd. Ook een periode van verwachting. Ook ons kerkelijk erf ziet er dit jaar volslagen anders uit. Geen massale kerstzangdiensten. Sober familiebezoek. Geen volle kerk met de kerstdagen. Dat is wel even slikken. Want we zijn het zo gewend. Het is onze verwachting bij het vieren van kerst.

Is het dan allemaal kommer en kwel? Ik denk het niet. Maar het hangt er wel van af door welke verwachting jij je laat leiden. Kerst 2020 wordt deels ontdaan van dingen die weinig met kerst te maken hebben. En dat geeft kansen om je dit jaar te focussen op waar het werkelijk om draait. Niet jouw verwachtingen maar de beloften en verwachtingen die God voor deze wereld heeft mogen leidend zijn. Die staan als een huis, met Jezus als fundament al ruim 2000 jaar. Door deze Levende Hoop heeft de kerk al eeuwen hoop en verwachting kunnen vasthouden door alles heen. Dat is het kloppend hart van de kerk, maar gaat uw of jouw hart daar ook harder van kloppen?

Ik hoop dat kerst 2020 er een wordt om nooit te vergeten.

Door: Martien van Zijp